autocue

Over een halfuur van huis om een lezing te geven. Zet mezelf aan als een machine, open mezelf als een bloem. Eerst ga ik wat vertellen, daarna de andere spreker en daarna komen er vragen. Die wil ik niet robotisch beantwoorden, maar uit het hart. Als iemand vraagt waarom ik dit boek wilde maken, wil ik niet een standaardreactie geven. Ik wil mijn woorden niet van een denkbeeldige autocue aflezen. Maar een uur lang in het moment leven.

Volgende
Volgende

consequenties