bananensaus

Ik schrijf je dit vanuit de Starbucks. Ik was de enige klant, dus meteen aan de beurt.

Onvoorbereid keek ik naar het bord achter de kassa en dreunde op wat ik daar las: ‘Doe maar een … Caramelised Banana Latte.’

Nu ben ik dat dus aan het drinken. Melk, espresso en bananensaus. De smaak viel mee – wat ik ingewikkelder vond, was dat de barista mijn naam op de beker wilde zetten, terwijl er verder toch niemand was.

‘Erik,’ antwoordde ik dan maar, omdat ik ‘Erik Jan’ te lang vond. Een minuut later riep de barista in de nog steeds verlaten Starbucks vragend mijn naam: ‘Erik..?’

Ik knikken. Zelfs mijn hand opsteken.