de druif

Gisteren uit eigen werk voorgedragen in café De Druif in Amsterdam. Het podium twee omgekeerde kratjes, het publiek tegenover me, links de doorgang naar het terras.

Vanuit het gat van de deur een wall of sound: een optelsom van gemurmel van mensen die buitenlucht en bier verkozen boven de poëzie. Rechts van mij de bar: glasgerinkel, melkschuimergepssscht!

Vóór ik begon, benoemde ik wat van beide kanten kwam. Door de geluiden te benoemen, ontdeed ik ze van hun angel. Nu prikten ze niet meer: ik kon beginnen.