jargon

Gisteren gaf ik een lezing in Lemmer. Dat allitereert lekker, maar het was ook gewoon zo. Was het in Joure geweest, dan had ik dat opgeschreven.

Ik stond voor een groep zorgprofessionals en vertelde waarom ik mezelf heb laten testen op autisme en hoe ik met de diagnose op zak een soort van opnieuw ben gaan leven. Het ging ook over het onderwerp ‘jargon’, iets waar ik veel en graag over praat, en waarom ik dat samen met collega’s bestrijd, te vuur en te zwaard.

Jargon is taal die alleen voor ingewijden is te begrijpen. Prima als je een geheim genootschap hebt, maar als je een zorginstelling bent of bijvoorbeeld een gemeente, dan zou het tegenovergestelde van uitsluiten je doel moeten zijn.

Zorginstellingen of gemeenten willen ook helemaal niemand uitsluiten, natuurlijk willen ze dat niet. Vaak komen we erachter dat er iets anders aan de hand is – bijvoorbeeld de angst dat iets te weinig voorstelt als je het eenvoudig verwoordt.

Dan gaat het dus over onzekerheid. Ik ben zelf ook heel onzeker, dus dat schept een band.