het geheim van de sleutel

Ik had een week slecht geslapen. Gek werd ik ervan en ook somber.

Vannacht eindelijk weer goed geslapen. Nu ben ik euforisch als een kind dat een prijs wint.

Het is alsof er een raam is opengezet in een bedompte kamer: eindelijk weer lucht.

Wat heeft geholpen gisteravond was: gedichten lezen die me bij de strot grepen.

En: Bassie & Adriaan kijken, de eerste aflevering van Het geheim van de sleutel. Dat ze een klapband krijgen en Adriaan bij afwezigheid van een krik eigenhandig de Matra Rancho optilt zodat Bassie een stapel stenen onder de auto kan schuiven en het wiel vervangen kan worden.

Dat deed die acrobaat toch mooi maar even.