stiltecoupé

Ik trek stiltecoupés niet. Omdat mensen in stiltecoupés niet stil zijn. In het beste geval praten ze met anderen op fluistertoon, vaker doen ze het gewoon hardop.

Als je wilt dat het ophoudt, moet je ze vermanend toespreken. Op de belettering in het raam wijzen: ‘Sorry, dit is een stiltecoupé.’ Dan gaan ze ostentatief hun mond houden, omdat ik ze dat heb gevraagd. En dan voel ík me opgelaten.