stukjes

Er is een nieuw album uit van die-en-die. ‘Langverwacht,’ maar door wie?

Recensie in de krant, vijf sterren. Zelf luisteren: twee sterren max. Als ik de criticus bekritiseer, roept iemand me tot de orde. ‘Het zijn maar stukjes,’ klinkt het.

Maar dat is het juist, dat is het hele ding. Ik wil geen stukjes meer, ik wil één stuk. Een geheel, iets wat beklijft. Iets om het lijft. Blijft. Blijft. Blijft. Blijft. Blijft.