Eerste punt op mijn to-dolijst: ‘Mail die ene vrouw.’

‘Uren lang keek ik in de straat neer op het rusteloos dooreen dwalen der mensen…’

Klusser bellen. Altijd lastig.

Spelling betekent: hoe je een woord schrijft.

Steeds als ik mensen vertel waar ik heel gevoelig voor ben, zeggen ze: ‘Daar ben ik óók heel gevoelig voor.’

Naar aanleiding van het verschijnen van mijn nieuwe boek Iets wat beklijft staat er dit weekend een acht pagina’s lange reportage in Volkskrant Magazine.

Fijn woord: allesreiniger.

Vanochtend vroeg in de trein.

Portemonnee weggegooid, omdat je toch alles met je pas of telefoon betaalt.

Kon niet slapen.

Wat ik deed. Wat ik had moeten doen.

Vrijdagavond interviewde ik Matt Haig in de adembenemend mooie boekhandel Stad Leest in Antwerpen.

Ik zou me zo graag wat comfortabeler voelen.

Zou toch zweren dat ik vandaag al had geblogd.

Het batterij-icoontje rechtsboven op het scherm van mijn smartphone is altijd wit.

Ik ben in een gebouw. Er zijn gezamenlijke wc’s.

Trein naar Schiphol.

Afgelopen zaterdag keek ik Ajax-PSV.

‘Wat ben jij productief,’ zeggen mensen.

Jij neemt alles letterlijk, zeggen mensen.