Ik ontmoette iemand die elke tweede zin eindigde met: ‘Snap je?’ zonder daarbij het antwoord af te wachten.

Vannacht op de snelweg: waterballet.

Ik blog elke dag, tenzij ik het niet doe.

Er zijn vijf triljoen belangrijkere dingen om over na te denken, maar ik denk dus na over een uitspraak van Jeroen van der Boom in een interview met Robert Vuijsje in Het Parool.

‘Ik was blij/met wie/ik was…’

Vroeger had je geen code geel, oranje of rood en ook geen Buienradar.

Vandaag een jaar zonder Nina.

It’s a wrap, zeg je dan, als de finale van de Poëzieslag in café Festina Lente in Amsterdam achter de rug is en het seizoen erop zit.

Soms stuur ik iemand een e-mail en luidt het antwoord…

Als het onweerde werd mijn vader altijd uit bed gehaald.

Net als mijn collega-schrijver en diagnosegenoot Maaike Helmer hou ik niet van warm weer.

Gisteren op het Spui in Amsterdam liep ik een man tegemoet, of een man mij.

Ik fietste over straat, iemand sprak me aan: ‘Je achterband is zacht.’

Vanochtend om vijf uur ontwaakte ik uit een vreselijke droom.

Ik wilde een mailtje afsluiten met: ‘Groet, Erik Jan’ – maar vertypte me en toen maakte autocorrect ervan: ‘Groet, Sergio.’

Gisteren zag ik een man in een Mercedes.

Het grote autismefestival gisteren in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam was geweldig en onvergetelijk.

Het grote autismefestival begint zo.

Mensen vragen of ik er klaar voor ben.

Er bestaan tweehonderd landen en het land waarin ik woon heeft dertig gemeenten met meer dan honderdduizend inwoners en de stad met de meeste inwoners telt vijfduizend straten en in een van die straten woon ik.