De dichter in spe zit kraaiend in bad op het water te slaan, omdat dat nu eenmaal is wat je als baby doet, maar vanbinnen was hij reeds levensmoe.

Ik weet niet meer waar ik vanochtend vroeg van droomde.

Vandaag in Trouw mijn interview met de 12-jarige Tijl uit Apeldoorn over zijn ADHD en autisme.

Ik was voorlopig voor het laatst in het behandelcentrum.

Ik verwerkte mijn autismediagnose zes jaar geleden door er poëzie van te maken.

Soms is het iets zo groot, dat je alleen maar naar niets verlangt.

Het niets kan veel gedaantes aannemen.

Ik ben gefascineerd door het niets.

Dat ik me zo bewust ben van de eindigheid der dingen zal net voor ik mijn laatste adem uitblaas goed van pas komen.

Hoofd niet stil. Moet wel stil, want slapen wil.

Afgelopen nacht kreeg ik mijn hoofd niet stil.

Tijdens het debat gisteravond turfden we hoe vaak de populistische politica het had over ‘de mensen thuis’.

Er is niet veel voor nodig om gek te worden.

‘You’re going to be augmented,’ zei de CEO van Accenture in een interview over AI.

Ik wandelde langs het kanaal. Voor me tientallen anderen, het was alsof we iets tegemoet liepen.

Ik vul een vragenlijst in als onderdeel van een evaluatie na een traject bij een zorginstelling.

Ik ben ondernemer en moet regelmatig facturen sturen.

Ik ga ’s ochtends. Dat is wat ik doe.

Hoelang is het geleden dat ik echt ergens op focuste? Me op één ding richtte?

Vannacht kon ik weer eens niet slapen.